رَبِّ اِنّ۪ي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنّ۪ي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ اَكُنْ بِدُعَٓائِكَ رَبِّ شَقِيًّا (٤)
وَاِنّ۪ي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَٓاء۪ي وَكَانَتِ امْرَاَت۪ي عَاقِرًا فَهَبْ ل۪ي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّاۚ (٥)
يَرِثُن۪ي وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوبَۗ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا (٦)
Okunuşu
Rabbî innî ve henel azmu minnî veştealer re’su şeyben ve lem ekun bi duâike rabbî şakıyyâ ve innî hıftul mevâliye min verâî ve kânetimreetî âkıran feheb lî min ledunke veliyyâ yerisunî ve yerisu min âli ya’kûbe vec’alhu rabbî radıyyâ.
Türkçe okunuş Arapça harflerin tamamını karşılamaz; doğru telaffuz için ayeti dinleyin.
Anlamı
Rabbim! Şüphesiz kemiklerim gevşedi. Saçım sakalım ağardı. Sana yaptığım dualarda (cevapsız bırakılarak) hiç mahrum olmadım. Gerçek şu ki ben, benden sonra gelecek akrabalarım(ın isyankâr olmaların)dan korkuyorum. Karım ise kısırdır. Bana kendi tarafından; bana ve Yakub hanedanına varis olacak bir çocuk bağışla ve onu hoşnutluğuna ulaşmış bir kimse kıl!
Meal kaynağı: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meali
Bu dua hakkında
Meryem suresi, Allah'ın kulu Zekeriyyâ'ya olan rahmetini anarak başlar ve onun Rabbine gizli bir sesle yalvardığını bildirir (Meryem 19/2-3). Hz. Zekeriyyâ, İsrâiloğullarına gönderilen son peygamberlerden biridir; kendisine ayrı bir kitap verilmemiş, Hz. Mûsâ'nın şeriatıyla amel etmiştir. Kaynaklarda Hz. Meryem'in teyzesinin kocası ve Beytülmakdis'in yöneticisi olduğu bildirilir.
Tefsire göre dua, emreder gibi ve yüksek sesle değil, alçak sesle ve yalvararak yapıldığında adabına daha uygun olur. Zekeriyyâ, kemiklerinin gevşediğini, saçının sakalının ağardığını ve bugüne kadar Rabbine yaptığı dualarda hiç mahrum kalmadığını söyler. Kendisinden sonra akrabalarının toplumun önderliğini yapma ve Allah'ın dinini yayma konusunda zaaf göstereceklerinden endişe ettiği için, eşi kısır olduğu halde kendisine ve Yakup soyuna vâris olacak bir çocuk ister.
Tefsire göre Zekeriyyâ bu halefi övünmek ya da faydalanmak için değil, dini tebliğ etmek gibi yüce bir amaç için istemiştir. Peygamberimizin “Biz peygamberler miras bırakmayız” hadisi dikkate alındığında, buradaki mirasın mal değil, İsrâiloğullarının peygamberlik geleneğine ve ahlâkına vâris olmak anlamına geldiği anlaşılır. Allah da ona daha önce kimseye verilmemiş Yahyâ adında bir oğul müjdelemiştir (Meryem 19/7).
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an Yolu Tefsiri, c. 3, s. 588-589
