رَبِّ اِنّ۪ي ظَلَمْتُ نَفْس۪ي وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ۟ (٤٤)
Okunuşu
Rabbi innî zalemtu nefsî ve eslemtu mea suleymâne lillâhi rabbil âlemîn.
Türkçe okunuş Arapça harflerin tamamını karşılamaz; doğru telaffuz için ayeti dinleyin.
Anlamı
Ey Rabbim! Şüphesiz ben nefsime zulmetmiştim. Şimdi ise Süleyman ile birlikte âlemlerin Rabbi olan Allah’a teslim oldum.
Meal kaynağı: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meali
Bu dua "işaretli" kapsamdadır: bağlamı veya konuşanı hakkında farklı yorumlar bulunabilir.
Bu dua hakkında
Hz. Süleyman, hüdhüd kuşundan Sebe ülkesinde güneşe tapan bir kavmin bir kraliçenin yönetiminde yaşadığını öğrenmiş ve ona besmeleyle başlayan bir mektup göndermişti. Müfessirler, Kur'an'da adı anılmayan bu kraliçenin Belkıs olduğunu kaydeder; tarihçilere göre milattan önce 10. yüzyılda yaşamış, Süleyman'la çağdaş bir Arap kraliçesidir. Kraliçe Süleyman'ın yanına geldiğinde tahtının tanınmaz hale getirildiğini gördü ve “Sanki o!” dedi (Neml 27/41-42).
Rivayete göre Süleyman, Allah'ın kendisine verdiği nimetleri kraliçeye göstermek için büyük bir saray yaptırmış, camdan yapılmış tabanını havuz görünümüne sokmuştu. Kraliçe köşke girince zemini derin bir su sanıp eteklerini topladı; Süleyman ona zeminin billurdan döşendiğini söyledi. Tefsire göre sarayın tabanının su gibi gösterilmesi ve tahtın zor tanınır hale getirilmesi, kraliçenin kendine ve ihtişamına olan güvenini sarsmak ve onu büyük bir mânevî değişime hazırlamak içindi.
Bunun üzerine kraliçe “Ey Rabbim! Şüphesiz ben nefsime zulmetmiştim. Şimdi ise Süleyman ile birlikte âlemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oldum” dedi. Ayette, daha önce Allah'tan başka taptığı şeylerin ona engel olduğu, çünkü inkâr eden bir kavimden geldiği bildirilir (Neml 27/43). Tefsire göre Kitâb-ı Mukaddes'te de bu ziyaretle ilgili Kur'an'la uyumlu bilgiler vardır; orada kraliçenin Allah'ın birliğine iman ettikten sonra ülkesine döndüğü anlatılır.
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an Yolu Tefsiri, c. 4, s. 195
